Specyficzna odmiana baroku

Pod koniec XVII wieku w Hiszpanii narodziła się specyficzna odmiana baroku. Odmiana ta nosi nazwę churrigueryzmu. Styl ten charakteryzował się nadmiernym wykorzystaniem elementów malarskich, architektonicznych i rzeźbiarskich. Elementy te wykorzystywano w tak dużej ilości, że często przesłaniały one konstrukcję wzniesionego budynku. W stylu tym zostały ze sobą połączone elementy zaczerpnięte z włoskiego baroku, ale także baroku niderlandzkiego. Wykorzystywano w tym stylu także motywy zaczerpnięte ze sztuki prekolumbijskiego Meksyku, szczególnie ze sztuki Majów. Zaczerpnięte motywy łączono ze sobą tworząc niezwykle skomplikowane wzory roślinne. Do wzorów roślinnych dodawano często także spiralne kolumny i łamane gzymsy. Wzory te były umieszczane na kwiatonach (charakterystyczny dla gotyku detal w kształcie kwiatu), festonach, czy ścianach. Styl ten znalazł zastosowanie przede wszystkim do ozdabiania portali, stosowano go także we wnętrzach. Jego nazwa pochodzi od nazwiska Jose Churriguera.

Możliwość komentowania jest wyłączona.